Poemas

Poema en griego

Imprimir Email

Poema traducido al griego por Dimitris Angelís.

| Más

No

Imprimir Email

                               NO

 

            Si las flores huyen de los jardines

            y las lágrimas fluyen al interior del ojo.

            Si llueve hacia las nubes.

            Si crece hacia la tierra el árbol

            y hunde sus raíces en el aire.

            Si alumbra el sol tu insomnio

            y la luna calienta el mediodía.

 

            Si avanzas hacia atrás

            no vuelves al principio

 

 

                       NO

 

   If flowers run away from the gardens

   and tears flow into the eye.

   If it rains towards the clouds.

   If the tree grows into the earth

   and plunges its roots into the air.

   If the sun illuminates your insomnia

   and the moon warms up the midday.

 

   If you advance backwards

   you don´t return to the start.

 

 

Traducción al inglés de Gordon McNeer y J. José Vélez Otero

 

 
| Más

Traducción al griego de Dimitris Angelis

Imprimir Email

ΤΕΧΝΙΚΟΛΟΡ / TECHNICOLOR

Παιδική μου ηλικία είναι οι αναμνήσεις…
Αντόνιο Ματσάδο

Η παιδική μου ηλικία χωρίς αναμνήσεις
‒καταλανός στην Καστίγια
καστιγιάνος τον χειμώνα‒
έχει θέα στη θάλασσα
και παράθυρα στον Ιούλιο.

Σε εποχές ακόμα ασπρόμαυρες
κατεβαίναμε δυο-δυο τα σκαλιά
αδιαφορώντας για τη φωνή που ζητούσε ηρεμία
(και στην πραγματικότητα φοβόταν):
Μη γυρίσεις αργά στο σπίτι!
Μην τσακώνεσαι βγαίνοντας απ’ το σχολείο!
Κόψε τα μαλλιά σου!
Τι σόι ντύσιμο είν’ αυτό;

Μνήμη ανιαρή, αναμνήσεις επιλεκτικές
συνδυασμοί επαναλαμβανόμενοι
στοιχείων διεσπαρμένων που το ένα με το άλλο
μας έφεραν βιαστικά στο τεχνικολόρ.

ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ (1) / HABITACIÓN (1)

Τα όρια του χρόνου δεν μας τα υπαγορεύει η ηλικία
ούτε ο χώρος είναι ο μόνος ένοχος
που το δωμάτιό σου είναι ένα χαράκωμα.

Το σώμα σου οριοθετεί την περιοχή
και μόνο ο διάδρομος παραμένει ουδέτερος
σαν μία ψεύτικη Ελβετία.

Η εφηβεία είναι ένα ναρκοθετημένο πεδίο.

ΥΠΝΟΔΩΜΑΤΙΟ (2) / HABITACIÓN (2)

Ζωγράφισες με ρίγες το τέλος της παιδικότητάς σου:
δυο τόνοι βιολετί σε προστατεύουν
από τα παιχνίδια που πια δεν παίζεις
από τα όνειρα που πια δεν ονειρεύεσαι.

Είναι εύκολο ν’ αποφασίζεις με το ψυγείο γεμάτο
από ποιον νόμο να επωφεληθείς
και γνωρίζοντας πως το νερό είναι ζεστό
και τα ρούχα σιδερωμένα
να διαπραγματευτείς το επιμίσθιο της στοργής.

ΦΥΤΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ / MUNDO VEGETAL

Όταν κάποιος στην ηλικία μου
διηγείται πώς έκλεβαν φωλιές
βγαίνοντας απ’ το σχολείο,
ποτέ δεν σκέφτομαι τα πουλιά
αλλά τη δική μου παιδική ηλικία,
παιδί σε όλους τους τόπους ανικανοποίητο:
ξένος στην πολιτεία των χειμώνων
και ξένος τα καλοκαίρια στο χωριό.

Τα δέντρα που φυλάω στη μνήμη
δεν φρουρούν ένα ποτάμι,
βρίσκονται σε μια πλατεία ρίχνοντας σκιά,
γίνονται τέρμα στο λύκειο,
κρύβουν τα πρώτα φιλιά.

Αν είναι πολλά, από το τζάμι
μπερδεύουμε τα ονόματά τους
μην ομιλείτε εις τον οδηγόν
μη πτύετε, μη βλασφημείτε
προσεύχονταν οι επιγραφές σ’ εκείνα τα λεωφορεία.

Ο κόσμος μου, ο φυτικός, δεν είναι του κόσμου τούτου.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ / LA REALIDAD

Αρχίζω ν’ αργοπορώ:
το ρολόι του σώματός μου, τόσο ετοιμοπόλεμο κάποτε
τώρα πηγαίνει πάντοτε
δυο βήματα πίσω απ’ την επιθυμία μου.
Τώρα πια δεν θα γίνω ούτε νέος ούτε ποίημα.
Όχι για να πάω κόντρα στους δασκάλους,
αλλά εξαιτίας της επιμονής της φύσης.

Στην πρώτη περίπτωση
επειδή από καιρό ξέχασα τα σαράντα•
στη δεύτερη,
επειδή δεν είμαι ο Χάιμε Χιλ ντε Μπιέδμα.

ΠΟΙΗΤΙΚΗ / POÉTICA

Ο πρώτος στίχος μπορεί να είναι εκθαμβωτικός.
Ο τελευταίος, εκπληκτικός.
Ανάμεσα στον ένα και στον άλλο πρέπει να είσαι εσύ.

Ποτέ η σιωπή.

 
| Más

IKER

Imprimir Email

O fi oare marea cea care separă ţărmurile?
Sau oceanul cel care uneşte extremele?

Dacă acel cablu care conectează inima mea la pământ
atinge apa, vei simţi în degete
O furnicătură uşoară.

Dacă zâmbeşti din Mexic,
vor ajunge valuri mari
mânate de un brusc dezgheţ.

Mereu vor exista oameni de ştiinţă
Care vor întreba, neîncrezători:
La ce temperatură fierbe apa?
Oare poate un copil să facă
gheaţa să se topească?


Traducción al rumano Cristina Sava y Rafael Pisot

¿Es el mar quien separa las orillas?
¿O el océano une los extremos?

Si el cable que conecta mi corazón al suelo
roza el agua, sentirás en tus dedos
un calambre templado.

Si sonríes en México
llegarán grandes olas
azotadas por súbito deshielo.

Y siempre habrá científicos
que pregunten incrédulos:
¿a que temperatura hierve el agua?
¿acaso puede un niño
hacer que funda el hielo?


De poesía en La Tertulia
(Daniel R. Moya, ed.)

| Más

Igual que el niño

Imprimir Email

IGUAL QUE EL NIÑO

Igual que el niño que al cerrar los ojos
cree que nadie lo ve
así he pasado yo,
como un hombre invisible.

Igual que el mudo utiliza los signos
para hacerse entender
así he pasado yo,
como un hombre en silencio.

Igual que el sordo mira fijamente
los labios y las manos de quien habla
así he pasado yo,
como un hombre solícito.

De Viaje improbable

COME IL BAMBINO

Come il bambino che chiude gli occhi
e crede che nessuno possa vederlo
così sono passato io,
come un uomo invisibile.

Come il mondo usa i segni
per farsi capire
così sono passato io,
come un uomo silenzioso.

Come il sordo fissa
le labbra e le mani di chi parla
cosi sono passato io,
come un uomo solerte.

(Traducción de Andrea Perciaccante)

| Más
Usted está aquí: Inicio Poemas

valparaiso

Usted está aquí: Inicio Poemas